Οκτώβριος 2006


 Τι ευχάριστα νέα που μου στέλνει το LawNet λίγο προτού επιβιβαστώ στην πτήση για Αθήνα! Όχι τίποτα άλλο, δικαιώνεται και η ακαδημαϊκή μου έρευνα!

Καταδίκη της Ελλάδας για τη νομοθεσία της για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια

Ασύμβατη προς την κοινοτική νομοθεσία έκρινε τo Ευρωπαϊκό Δικαστήριο την ελληνική νομοθεσία για πλήρη απαγόρευση στην εγκατάσταση και λειτουργία όλων των ηλεκτρονικών παιγνιδιών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών παιγνιδιών ψυχαγωγίας και όλων των παιγνιδιών για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων.

Συγκεκριμένα το Δικαστήριο έκρινε, ότι η Ελλάδα παρέβη τα άρθρα 28, 43 και 49 των Κοινοτικών Συνθηκών καθώς και την κοινοτική οδηγία 98/34, καθώς η εθνική της νομοθεσία μπορεί να καταστήσει δυσχερέστερη, ή και να παρεμποδίσει πλήρως, την άσκηση του δικαιώματος των επιχειρηματιών που προέρχονται από άλλα κράτη-μέλη να εγκαθίστανται στην Ελλάδα, με σκοπό την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών.

Στην απόφασή του αναφέρει ότι τέτοιου είδους απαγορεύσεις συνιστούν εμπόδιο στην ελευθερία εγκατάστασης, επισημαίνοντας παράλληλα πως τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι ελληνικές αρχές για να δικαιολογήσουν τα εμπόδια στην ελευθερία εγκατάστασης και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.

Το Δικαστήριο επισημαίνει ότι, ναι μεν τα κράτη – μέλη μπορούν να περιορίσουν ή ακόμα και να απαγορεύσουν την άσκηση των παιγνίων επί χρήμασι, με σκοπό την αποφυγή του ενδεχομένου να αποτελέσουν πηγή ατομικού οφέλους, ωστόσο στην περίπτωση της Ελλάδας πρόκειται για παίγνια, τα οποία δεν είναι εκ φύσεως τυχερά, καθώς ο σκοπός τους δεν είναι η προσδοκία του χρηματικού κέρδους.

Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Δικαστήριο, η Ελλάδα θα έπρεπε να αναζητήσει άλλους τρόπους για να τα περιορίσει.

Advertisements

Χωρίς τη διάθεση να προβώ σε δηλώσεις κάποιας συναισθηματικής έξαρσης και να αποδοκιμάσω για άλλη μια φορά τον τρόπο με τον οποίον επεμβαίνει στην κοινωνία της πληροφορίας αυτό το περίεργο καθεστός της πνευματικής ιδιοκτησίας, αρχίζω να ενοχλούμαι. Το έργο το έχουμε ξαναδεί και θα το δούμε και πάλι και πάλι…

Αλλά καταντάει βαρετό, γαμώτο:

Η YouTube αφαιρεί αρχεία βίντεο από δικτυακό της χώρο που παραβίαζαν τη νομοθεσία για την πνευματική ιδιοκτησία

(Από το LawNet)

 Τι σημαίνει πνευματική ιδιοκτησία και πώς παραβιάζεται αυτή από την ελεύθερη (άνευοικονομικού συμφέροντος, δηλαδή) διακίνηση του οπτικοακουστικού υλικού, το οποίο είναι και χαμηλής ποιότητας, αποτελεί μεγάλη κουβέντα που φάγαμε τα χρόνια μας στα πανεπιστήμια να τη σκαλίζουμε σαν κοπρανο-καλλιέργεια. Και εάν η τελευταία έκφραση ακούγεται επιτηδευμένα προκλητική, τότε τι ακριβώς είναι τρέχουσα νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας και οι ποινές τις οποίες επιβάλλει;

Είχα εντελώς ξεχάσει αυτήν την τρομαχτική διαφήμιση της Unicef!

Πίσω, στο 2005, η Βελγική τηλεόραση μετέδιδε μετά τις 9 το βράδυ ένα κάποιο σποτάκι με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων (100.000 «Ευρά»)  προς αποκατάσταση παιδιών που αναγκάστηκαν από τις περιστάσεις να πολεμήσουν στο Μπουρούντι και στο Κονγκό.  Το τελικό σλόγκαν ήταν «μην αφήνετε τον πόλεμο να επηρεάζει τις ζωές των παιδιών».

Ωραία, και; Δείτε το κάποιο που ακολουθεί και θα κατανοήσετε πλήρως  γιατί κάποιες φαινομενικά άσχετες πληροφορίες παρατίθενται στην προηγούμενη παράγραφο.

Κάποια φρίκη, μμμ;

Εδώ ξεπερνάμε τα όρια, με κάποια αντικειμενικότητα στα υπόψη. Ο Dolemite, γα*εί και δέρνει, το σκοτάδι φέρνει, κι εκεί που δεν τον παίρνει, κλωτσά την οικουμένη. Μιλά. γελά, χρόνια πολλά, χρόνια καλά, με τόξα, λόξα, δόξα και λακριμόζα.

Τι είναι αυτή η παράκρουση; Ακούστε το σπηκάζ και θα καταλάβετε, ότι η blaxploitation εδώ ή αυτοπαρωδείται ή απλά παίρνει τόσο πολύ στα σοβαρά τον εαυτό της που θα έπρεπε οι βανιλομούρηδες (vanilla-faces) από τα Μανχάτταν και τις Σάντα Μπάρμπαρα να τρέμουν!

Και super Dolemite website! Κι άλλο ένα, ΕΔΩ!

Σα να μη μας έφταναν όλα τ’ άλλα, τώρα παίρνουμε και κάποιες παραγγελίες:

Ο Μήτσος το τρελό ξωτικό, αφιερώνει στη Ζούζάννα, το γλυκό και πονηρό του τελώνιο το επόμενο τραγούδι με πολλή-πολλή μαγική αγάπη!

Τι είναι αυτό θα μου πείτε: Radio Rivendell (πώς λέμε «Ράδιο Μόσχα»), online ραδιόφωνο για τους φίλους του fantasy και με επικές, περιπετειώδεις μουσικές αναζητήσεις!

Στο τέλος θα μείνει μόνο ένας («In the end, there can be only one»!!!)

Το «300» του Frank Miller (οι 300 κάποιου Λεωνίδα κλπ κλπ) το διάβασα πριν από αρκετά χρόνια (από τη «Μαμούθ»). Όταν έμαθα ότι ετοιμάζεται και ταινία είπα «ε, σιγά τα ωά! Βιβλία και κόμικς στο σινεμά… Μέχρι και τον Χρυσό Οδηγό θα γυρίσουν στο τέλος σε τριλογία».

Αλλά είδα και κάποιες φωτογραφιούλες σήμερα στο CHUD.com οπότε, μάπα να μας βγει ΚΑΙ αυτό το καρπούζι, τουλάχιστον το μάτι θα χαρεί ψηφιακή αισθητική. Ιδού.

1234

5679.jpg1011

Εψές το βράδυ πήγα να παρακολουθήσω κάποια cult ταινία (συγκεκριμένα το Danger: Diabolik! τουMario Bava, που είναι βασισμένο σε κόμικ και αυτό με τη σειρά του στον Φαντομά).

Προτού αρχίσει το φιλμάκι μας έδειξαν (έτσι, για τον χαβαλέ) μερικά trailer από blaxploitation ταινίες.

Επρόκειτο για κάποιο uber-shock!

Επί τούτου, λοιπόν, εγκαινιάζω μια σειρά από βιντεάκια, τα οποια θα μας κρατήσουν παρέα την επόμενη εβδομάδα.

Το πρώτο είναι το trailer του Ebony, Ivory & Jade (1979). Προσοχή στο σπηκάζ!

Επόμενη σελίδα: »